ONDEUGENDE KINDEREN

ondeugend-koppie-2

Elk kind is wel eens ondeugend. Een uitdagende blik, een eigenwijze ‘nee’ op alles wat je vraagt, huilen als hij/zij niet hun zin krijgen, want ja… Dan vergaat hun kleine wereldje. Een kleine - waargebeurde - anekdote: *Valérie (4 jaar) is rustig aan het tekenen aan haar knutseltafeltje. Ze is hier elke dag te vinden, een echte knutselfreak dus. Maar dan ziet ze de mooie witte muur achter het tafeltje. Deze is haar eigenlijk nooit echt opgevallen. Mama loopt even naar boven om de was uit de wasmachine te halen, waardoor Valérie op een heel goed idee komt…*

‘Valérie! Waarom teken je op de muur?’ ‘De muur is echt heel mooi wit en glad mama en ik vond hem een beetje saai.’*haar moeder trekt de stiften uit haar handen en zet haar op de bank*‘Je weet heel goed dat dit niet mag!’‘Maar mama, ik maak de muur toch alleen maar mooier?’‘Een muur is er niet om op te tekenen Valérie. Je hebt heel veel papiertjes waar je op mag kleuren, maar de muur is daar niet eentje van.’‘Mama ik heb een idee! Zal ik even een minuut op het strafbankje gaan zitten? Dan kan ik even goed nadenken over wat ik heb gedaan en zal ik daarna even sorry zeggen. Dan zijn we weer vriendjes en is alles vergeten.’



Veel families, en dus ook deze familie, maken gebruik van het strafbankje/strafhoekje/strafplekje, om hun kinderen te laten denken over wat zij fout hebben gedaan. Als hun kroost niet luistert, opstandig is of iets doet wat de ouders niet bevalt, wordt het kind voor een bepaalde tijd op het bekende plekje gezet. Daar zouden de kinderen moeten nadenken over wat zij hebben gedaan, waarna vaak een sorry wordt verwacht. Maar… Dan heb je de eigenwijze kinderen. Zij bepalen anders zelf wel even of zij tijd nodig hebben om na te denken over wat zij hebben gedaan. Is dit dan nog wel de bedoeling? Wordt het niet gewoon geaccepteerd zonder er echt iets van te leren? Hier volgen een aantal tips om te voorkomen dat de kinderen zélf de baas worden over hun eigen straffen:


1. Geef niet altijd dezelfde ‘straf’. De straf moet een beetje afhangen van wat het kind heeft gedaan, maar ook wat zij op dat moment als erg ervaren. Krijgen de kinderen altijd dezelfde straf, kan het zijn dat zij die voor lief nemen en het niet meer als straf ervaren.


2. Leg goed uit waarom je als ouder niet wilt dat een kind dit doet. Als de kinderen leren waarom de ouder het zo erg vindt, zullen zij langer nadenken bij de volgende keer.


3. Zorg dat het kind onthoudt wat er vorige keer na de ondeugende activiteit is gebeurd. Dit kan door hem/haar hier aan te herinneren als zij op het punt staan in herhaling te vallen. Een niet-leuke herinnering zal hun tegenhouden!



Maar onthoud… Ondanks de ondeugende momenten zijn de kinderen ook heel lief! ;)


Terug naar de vorige pagina