HET VERHAAL VAN BABS

Ontwerp zonder titel-7

Hallo, ik ben Birgit en dol op Babs. Babs is geen familie, vriendinnetje, diertje of mensje, maar mijn bedrijf ‘Babs Oppasservice’. Zeven jaar geleden begon het allemaal. Op mijn zestiende paste ik veel op kinderen, heel veel… zelfs iets te veel. Helaas voor mij kon ik mezelf niet opsplitsen, dus zocht ik een oppasteam bij elkaar om alsnog alle families te helpen aan een lieve oppas. Ik wist dat ik goed voor de kinderen zorgde en wilde er zeker van zijn dat de families ook een oppas kregen die zij net zo goed konden vertrouwen. In je (directe) omgeving zoeken is dan natuurlijk het handigst en dat deed ik dan ook. En nu nog steeds, na zeven jaar, negen regiomanagers en zeventien oppasteams met in totaal meer dan 150 oppassers verder, gaat het net zo (persoonlijk) als toen. Dit is dan ook de kracht van Babs: persoonlijk, betrouwbaar en lief(de voor het kind).


Zeven jaar dus. In die tijd is er veel gebeurd. Niet alleen voor Babs, maar ook voor mij als persoon. Op mijn zestiende zat ik in 4 HAVO op Melanchthon Bergschenhoek en paste ik ongeveer 7 á 10 keer per week op. Dat betekent naar school, oppassen bij het ene gezin en door naar de ander. Héérlijk vond ik het! Een goede middelbare schooltijd gehad, dus! Na twee jaar heb ik mijn diploma in ontvangst genomen en koos ik ervoor om een tussenjaar te nemen - nu heb ik het over 2012/2013. Ik wilde altijd al heel graag verloskundige worden en na één keer uitgeloot te zijn, wilde ik het in dit jaar nog een keer proberen. In februari zouden de selectie rondes starten, dus tijd zat om lekker veel te werken. Na een tijdje aanrommelen, begon het in november te kriebelen om er eens tussenuit te gaan. Voor mij een makkelijke keuze hoe ik dit zou doen: als au pair natuurlijk.



Al snel had ik een leuke familie gevonden waarmee het klikte. Twee weken na het eerste contact stapte ik met mega veel (!) spullen op de boot & in de trein richting… LONDEN! Zes en een halve maand lang heb ik in deze mooie stad mogen zorgen voor een lief ventje van 2,5 jaar jong. Wat een geweldige ervaring! Nu had ik niet alleen ervaring met oppassen voor een gezin, maar ook meegemaakt hoe het is om 24/7 met een kleintje te zijn. De ontwikkelingen per dag meemaken, meedenken waar hij ondersteund kon worden, dagen vullen met leuke activiteiten en vooral heel veel lol hebben!



Puntje. Ik was niet zijn moeder, en ben van mening dat ik deze tijd ook niet kan vergelijken met moeder zijn. Daar komt veel meer bij kijken dan het zijn van een au pair. Wel heb ik een goed beeld gekregen van een familie met een jong kind. Deze tijd heeft mij ongelooflijk veel geleerd, wat ik heb meegenomen in de verdere ontwikkeling van wél mijn ‘kindje’: Babs Oppasservice.



We gaan terug naar de tijd dat ik weer in Nederland ben na mijn ervaringen in Londen. Terug naar de realiteit. Ik ga studeren. Ook dit jaar was ik weer uitgeloot voor verloskunde, dus ik had besloten om het los te laten. Ik ging International Business and Management Studies aan de Hogeschool Rotterdam studeren. Totaal iets anders dan een ‘zorgstudie’, maar de interesse in de Engelse taal door Londen en mijn bedrijf hadden mij doen besluiten om hiervoor te gaan. Deze studie is volledig in het Engels. Achteraf toch een heftige keuze geweest. Ik voelde mij niet op mijn gemak om Engels te spreken met anderen en voor de klas. Wel heb ik de studie ‘gewoon’ afgemaakt in vier jaar en er veel uit kunnen halen! In jaar één heb ik veel vrienden gemaakt, waar ik nu nog steeds mee omga. Daarnaast heb ik in dit eerste jaar mijn toenmalige vriend leren kennen, toevallig toen ook eerstejaars student aan de Hogeschool Rotterdam!

Ondertussen groeide Babs ook steeds harder, ieder jaar verdubbelden (minstens) de cijfers: aantal families, oppassers en aanvragen. Wat tof! Na mijn eerste studiejaar kwamen we met het idee om de betalingen allemaal via het bedrijf te laten gaan, om het voor iedereen makkelijk te maken. Dit is dan ook gelijk die zomer doorgezet. Iedere maand de facturen voor alle opgepaste uren naar de families en Babs betaalt de oppassers. Heel simpel zoals het nog gaat: de oppas neemt een urenbriefje mee, vult dit samen met de familie in en Babs regelt achteraf de rest. Easy peasy. Ook krijg je hierdoor een goed overzicht van alle aanvragen en de opgepaste uren. Win win win! Oh ja. Mijn ouders hebben samen een administratiekantoor.

De eerste, grote professionaliseringsstap is dus gezet in juli 2014. Het jaar erop merkte ik dat deze manier van administratie en betalen perfect werkte voor ons en dat Babs nóg verder bleef groeien in de regio waar zij actief was: Lansingerland. Kort daarop had ik dan ook besloten om Babs verder uit te breiden naar het Westland. Het werkte.

Tijdens het tweede en derde jaar van mijn studie merkte ik dat ik zo ontzettend veel voldoening uit mijn werk haalde, dat ik de keuze maakte om volledig voor Babs te gaan als ik mijn diploma had gehaald. Fulltime. Hoe heb ik mijn vierde studiejaar als student-ondernemer ervaren en hoe konden we (ja, dan ga ik het over ‘we’ hebben) in zo’n korte tijd - het afgelopen jaar - zo hard groeien?


2016-2017. Het jaar, waar zo ongelooflijk veel is gebeurd. Een fantastische tijd. En ik zal je zeggen waarom. In september 2016 begon ik met de minor ‘ondernemen’. Terug naar de basis van een bedrijf: o.a. een bedrijfsplan opstellen, administratie opzetten, marketingstrategie verzinnen en leren hoe je moet pitchen. Heel doelbewust koos ik ervoor om dus terug te gaan naar het begin van een bedrijf, om alles perfect op orde én vooral op papier te hebben bij Babs. Op bijna alle vlakken had ik achteraf alles wel geregeld. Heb ik getwijfeld? Jazeker. Was het beter om te kiezen voor een grotere uitdaging? Misschien wel. Geen idee. Het heeft mij wel heel goed gedaan in ieder geval. Tijdens dit halfjaar heb ik ook meegedaan aan een student-ondernemer wedstrijd van de Haagse Hogeschool. Marketingprijs in de pocket! Ik vond het mega spannend om voor een groot publiek te pitchen, maar wat ging het goed en wat heb ik er veel van geleerd! Ook was een opdracht om een filmpje te maken voor deze wedstrijd, en die heb ik nu ook maar mooi in mijn bezit.

Tijdens mijn laatste studiejaar zat ik ook in een speciaal traject van de Hogeschool Rotterdam (HR), voor student-ondernemers. Dit hield voor mij in dat ik o.a. wekelijks werd begeleid door twee docenten, ik een jaar lang in het Groothandelsgebouw heb mogen werken en mijn scriptie over Babs heb geschreven. Omdat mijn studie (IBMS) gericht is op internationaal ondernemen, had ik ervoor gekozen om een extra service op te zetten voor de expats in Rotterdam: Nederlands én Engelstalige oppassers. Ik heb een halfjaar onderzoek gedaan naar dit onderwerp en na het behalen van mijn diploma (joehee!) ben ik deze service ook daadwerkelijk gestart. Dit studiejaar was dus volledig gericht op mijn bedrijf.

Afgestudeerd. En nu?

Om eerlijk te zijn, heeft het bij mij eventjes geduurd (lees: een/twee maanden) voor ik wist hoe ik al die lange werkdagen moest invullen. Tot dat ene moment in augustus. De vraag of ik ook weleens had gedacht aan franchisenemers/samenwerkingspartners. Nou, dat leek me best ‘leuk’. Kom maar op met dat gesprek. Dit gesprek heeft mijn ogen geopend. Er was opeens zóóó veel mogelijk. Na een oproep of er nog meer mensen hierin geïnteresseerd waren, kreeg ik ruim dertig aanmeldingen. Alle personen gesproken en een maand later zijn acht toppers van regiomanagers gestart. Ook in december is nog een regiomanager gestart. Geweldig. Fantastisch! Ik kan het woord niet vinden hoe ik me hierbij voel. Trots. Dat is het. Die lange werkdagen kan ik nu met gemak invullen met álles waar wij nu mee bezig zijn. Maar. Dit is het allerleukste wat er bestaat. Iedere dag opstaan en denken: YES IK MAG WEER!


Binnenkort wordt de blog aangevuld met het jaar 2018 en het begin van 2019… Ruim een jaar met ontzettend veel veranderingen, mooie prestaties en dus een compleet verhaal.


Bedankt voor het lezen!


Terug naar de vorige pagina